E niente, visto che si parlava in questi giorni di poesia e di Torinesi che dicono minchia volevo trascrivere qui qualcuna di quelle poesie di Domenico Tempio per le quali è stato sostanzialmente rimosso dalla critica in quanto “poeta pornografico”, ma...
-
Adamu comu un loccu s’arristau,
a sti paroli, tuttu spavintatu.
Ad Eva poi lu cunnu ci guardau
e vitti ch’era fattu spirlungatu.
Lu culu a lu cuntrariu ci tuccau
e vitti quantu beni era attunnatu.
Lu cazzu osserva tunnu, ed esclamannu,
dissi: Sta bestia chi mi va scacciannu. -
Si avissi fattu la minchia a lasagna,
lu patri Eternu, forsi m’astinia;
ma si ci trasi... a vogghia ca s’incagna,
chista è n’asinità, chista è pazzia;
tunnu cu tunnu bellu s’accumpagna
e c’incasedda cu gran simitria.
Chi ci traseva stu sticchiu spaccatu!
Setti jorna pinsau e l’ha sgarratu! -
Eva, allura, ca donna era cumpita,
si pirsuasi di chista ragiuni;
misi lu culu a ponti a vocanzita
’ntra li natichi avennu lu minchiuni.
Di lu culu sbirginò la prima zita
lu patri Adamu misu a dinucchiuni.
Eccu, viditi, prima a buzzarari
Adamu s’insignau e poi a chiavari. -
Mentri eranu ’ntra l’attu di lu briu
e mentri già lu quagghiu ci calava,
un Angilu, a cui parsi un gran schifiu
trasiri un cazzu unn’ Eva cacava,
si mangiò la cucuzza e dissi a Diu
ch’Adamu ad Eva ’nculu la ficcava.
Oh cazzu! dissi allura siddiatu
lu patri Eternu: Olè, sia castigatu! -
Subitu l’Arcangilu in fretta
curri c’un spitu ’nfucatu a li manu.
Fermati... ci gridau aspetta aspetta,
stimpagna prestu sta minchia di l’anu.
Comu non t’abbastava la pruvvista
vulisti trasiri ancora, o prufanu,
’ntra ddu vuccuni ca Diu ha distinatu
a li ministri di lu celibatu? -
Eva, ca stava misa ad abbuccuni,
a sti paroli addivintau nna locca.
Scippasi cu li manu lu minchiuni
e lu vircocu vagnatu si tocca.
Adamu, ch’era misu addinucchiuni,
dissi, muncennu l’attisata nnocca:
Si stu purtusu non vulia tuccatu,
di mia chi voli? L’avissi muratu. -
Michelangilu allura rifiriu
d’Adamu ed Eva tuttu l’opiratu.
Ddocu lu Patri Eternu mbistialiu,
sintennu ch’era l’attu consumatu:
Vinnitta iu nni vogghiu comu Diu.
Ogn’omu nascirà cu stu piccatu,
si secuta Adamu a ghiri ’nculu
sperdi lu munnu e sperdi in iddu sulu. -
Ed eccu, misu supra un nuvuluni:
Adamu, Adamu allura lu chiamau
cu lu tremennu so forti vuciuni.
Adamu pri lu scantu assintumau
e ad Eva ci si mossi lu matruni
e lu virticchiu allura ci pigghiau
in vidiri di Diu l’alta putenza
ca fulminannu dissi sta sintenza: -
Di morti murirà lu snaturatu
omu ed espulsu di lu paradisu
mancirà pani a stentu travagghiatu,
stu buzzaruni e faccia di ’mpisu.
E la garrusa donna in ogni statu
sarà suggetta all’omu, ed à dicisu
di figghiari cu stentu e cu duluri,
sta buttana di culu senza onuri. -
Sutta un zuccuni, chi cc’era mpinnata
d’erva e di frunni, si cunsaru un jazzu.
Adamu, chi non avia dimenticata
la dura liggi di lu catinazzu,
pigghia ad Eva e la metti stinnicchiata,
poi ntra lu sticchiu ci appunta lu cazzu
e tira cu na botta dritta e tunna
e lu sticchiu spaccatu ci l’attunna. -
Lu patri Eternu vitti sta chiavata
tuttu cuntentu comu un gran sumeri
e facennucci intantu nna risata
drittu ci lu tinia lu cannileri.
E fattu s’avirria una minata
s’avissi avutu manu, cazzu e peri.
Ma si lu patri Eternu avissi un cazzu
lu munnu non saria ntra stu mbarazzu. -
(Oggi ho scoperto che Mastodon tra le lingue non supporta il siciliano.)